Pół roku temu rozpoczęliśmy pu­blikację cyklu artykułów „Obsługa klientów w SKP” Macieja Matcza­ka, w którym autor pisze o różnych aspektach obsługi klienta, zarówno w stacjach kontroli pojazdów, jak i warsztatach. Cykl ma na celu edu­kowanie mechaników i diagnostów w temacie zachowań wobec klientów, z korzyścią dla własnego zakładu. Jak ważna jest to kwestia, pokazu­je opublikowany w styczniu raport niemieckiej organizacji DAT. Przed­miotem badań były m.in. satysfakcja klienta z serwisu oraz powody wybo­ru danego warsztatu. Użytkowników samochodów pytano, jaka była ko­lejność ich priorytetów przy wyborze warsztatu. Wyniki ankiet pokazują, że przede wszystkim liczyła się życz­liwość personelu i dbanie o klienta, następnie dobra lokalizacja i jakość wykonywanej pracy. Na kolejnych miejscach znalazły się zaufanie i wieloletnia znajomość warsztatu oraz doświadczenie zawodowe per­sonelu. Dopiero na dalszym miejscu stawiano dobry stosunek ceny do ja­kości usług. Ankietowani podkreślali, że ważny był dla nich sposób komu­nikowania się warsztatu z klientem. Czy ze strony pracowników było zainteresowanie podjęciem dialogu, czy też komunikacja ograniczała się tylko do odebrania kluczyka? Są to kwestie istotne dla działalności i rozwoju każdego warsztatu lub SKP. Dlatego warto skorzystać z każ­dej formy podnoszenia świadomości pracowników w tym zakresie. 

Ostatni posiadacz prawa jazdy już się urodził. Tak twierdzi dr inż. Mario Herger, mieszkający i pracu­jący w Dolinie Krzemowej, który na stronie thelastdriverlicenseholder.com prowadzi portal poświęcony pojaz­dom autonomicznym i elektrycznym. I chyba ma rację. Nie oznacza to, że z ulic znikną samochody, w tym wyposażone w diesle. Zmieni się za to sposób korzystania z nich. Pokole­nie Y (ludzi urodzonych pod koniec XX wieku) oczekuje rozwiązań, któ­re ułatwią im poruszanie się, ale nie zakłada, że muszą to być własne sa­mochody. Realny może stać się nie­długo obrazek, gdy Tesla zamówiona z Ubera za pomocą smartfonu sama odwiezie nas do biura, a wieczorem przywiezie, znikając potem za ro­giem i nie zajmując cennego miej­sca postojowego. Dla tego pokolenia ważniejszy staje się komfort życia niż posiadanie auta, które do niedawna stanowiło o statusie majątkowym. Główną zaletą pojazdów autono­micznych jest jednak ich potencjał zwiększania bezpieczeństwa na dro­gach. 90% wypadków spowodowa­nych jest bowiem błędem człowieka. Nie do przecenienia jest także wpływ na zmniejszenie zagęszczenia ruchu drogowego i czystość powietrza. Dla pokolenia Y będzie to miało jeszcze jedną implikację: nie trzeba będzie zdawać stresującego egzaminu na prawo jazdy.

Krzysztof Trzeciak

Znany wszystkim i nieco oklepany slogan „praktyka czyni mistrza” po­winien być w przypadku diagnostów i mechaników samochodowych za­stąpiony nowym: „praktyka i rozwój czynią mistrza”.

Wielu zatrudnionych w usługach motoryzacyjnych uważa, że prakty­ka zdobywana w codziennej pracy powinna wystarczyć... tak jednak nie jest. Rozwój techniki jest na tyle szyb­ki, że każda kolejna generacja mode­lu samochodu niesie dla mechanika nowe wyzwania. Na naukę poprzez błędy nie ma już czasu. Nawet korzy­stanie z prostej metody oceny zmie­rzonego ciśnienia sprężania na pod­stawie wskaźnika stopnia sprężania, może w niektórych współczesnych autach prowadzić do postawienia błędnej diagnozy i skierowania silni­ka do niepotrzebnego remontu (od­syłam do artykułu na str. 32). Przy zdobywaniu wiedzy najlepiej sko­rzystać z ofert firm doświadczonych w szkoleniach i udzielaniu wsparcia warsztatom (ofertę wybranych firm prezentujemy na str. 45). Takie po­dejście spotyka się ze zrozumieniem coraz większej rzeszy warsztatowców.

Niektórzy nie ograniczają się do zwykłych szkoleń, ale idą dalej. Nasz stały, wieloletni autor, Mikołaj Słup­ski, właściciel warsztatu w Lublinie, zdobył ostatnio stopień naukowy doktora nauk technicznych na Wy­dziale Elektrotechniki i Informatyki Politechniki Lubelskiej oraz tytuł In­żyniera Europejskiego nadany przez Europejską Federację Inżynierów i uznawany przez wszystkie kraje Unii Europejskiej. Mikołaj Słupski jest autorem naukowej metody znajdo­wania usterek trudno wykrywalnych, opartej na minicentrach diagnostycz­nych (opis na str. 22). Serdecznie gra­tulujemy zdobytych osiągnięć! Niech ten przykład osobistego rozwoju sta­nie się źródłem motywacji dla innych, bowiem rozwój własnych kompetencji to jedna z najlepszych inwestycji.

Zapraszam do lektury numeru

Krzysztof Trzeciak

Tesla Model 3 powtórzyła swój niechlubny rekord z zeszłego roku – pod  względem usterek wypadła najgorzej  w grupie wiekowej 2-3 lat według aktualnego raportu TÜV. Generalnie dla  samochodów elektrycznych wskaźnik  istotnych usterek wynosi 14,6% i jest  nawet gorszy od Dacii Logan (11,4%),  odwiecznego faworyta testów TÜV.  W codziennym użytkowaniu Tesla potrafi jednak niekiedy zaskakiwać pozytywnie. Przekonał się o tym pewien  francuski kierowca,  dzieląc się swoimi wrażeniami w internecie z eksploatacji Tesli Model S. Przez 10 lat  pokonał 250 tys. km i przeszedł cztery  badania techniczne, za każdym razem bez stwierdzenia usterek. Przy  ostatnim badaniu dowiedział się, że  trzeba już pomyśleć o wymianie klocków hamulcowych, a nadal były oryginalne! Właściciel tej Tesli miał również okazję zobaczyć ewolucję wiedzy  diagnostów na temat elektryków. Zacytujmy: „Pierwsza stacja, do której  pojechałem w 2018 roku, odmówiła  przyjęcia mojego samochodu, ponieważ nie była wyposażona do sprawdzenia tych modeli. Być może bała  się zrobić coś głupiego”. Przy drugiej  wizycie diagnosta już wiedział, że  na stanowisko wjeżdża Tesla i znał  nawet model.  Przy trzeciej zadawał  mniej pytań na temat cech pojazdu  i widać było, że przyzwyczaił się do  elektryków. Od tego czasu właściciel  Tesli zauważył, że stacje nabrały obeznania z pojazdami elektrycznymi  – nie są już rzadkością na badaniach.  W 2023 r. w Europie sprzedano więcej  elektryków niż diesli, które uważa się  za wymierający rodzaj napędu. Czy  w tej sytuacji jest sens wprowadzania  obowiązku wyposażenia SKP w drogie  liczniki cząstek stałych, o czym piszemy na str. 8? Przecież 10-15 lat później podzielą los dymomierzy. 

Zapraszam do lektury numeru

Krzysztof Trzeciak